سخته یكی بهت بگه ستاره شوبچینمت
كمی كه بگذره بگه دیگه نیاببینمت

به محبوبم بگین تا کی بمونم نمیتونم دیگه باید برم من

به محبوبم بگین که من نشستم به پای عهدو پیمونی که بستم

به محبوبم بگین واسش قشنگه غرورم رو به زیر پا شکستم

                                              اسم  تو نوازش لبهای سردو بی صداست

چی میشد عشقا همه مثل تو آسمونی بود 

                                             چشم   تو  دنیایی از جنس محبت ووفاست

دست مهربون تو هدیه ای از لطف خداست 

                                           همه ی  نوازش  از  آرامشو  صلح و صفاست

نفسا  تازه  میشن  وقتی  که  بوی  تو میاد

                                         همیشه  نفس  بکش  عطر نفسهات کیمیاست

تپش    قلب   تو  قصه ی  نیاز   عاشقاست 

                                         مثل  دریا  اگه   پاکی    اینم   از     معجزه هاست

دل من جوون میشه وقتی صداتو می شنوم

                                      همیشه  واسم   بخون   ترانه هات   اوج  صداست

هیشکی نمیفهمه چه حالی دارم چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونمو دل زده از لیلی لیا خیلی دلم گرفته از خیلیا

نمونده از جوونیام نشونی پیر شدم پیر تو ای جوونی

تنهایه  بی سنگ صبور خونه ی سردو سوت و کور

توی شبات ستاره نیست موندیو راه چاره نیست

اگرچه هیچ کس نیومد سری به تنهاییت نزن

اما تو کوه درد باش طاقت بیارو مرد باش

اگر بیای همون جوری که بودی کم میارن حسودا از حسودی

صدار سازم همه جا پر شده هر کی شنیده از خودش بیخوده

اما خودم پر شدم از گلایه هیچی ازم نمونده جز یه سایه

سایه ای که از خالی از عشقو امید همیشه محتاجه به نور خورشید

امشب این بغض سمج خیال رفتن نداره          پر از اندوه ولی میل شکستن نداره

ببار بارون...ببار امشب ،با اون آواز پر محنت
با اون اشکای سیل آسا ، با اون بغضای رعدآسا
ببار بارون...ببار امشب ، با اون ترانه غربت
با اون آواز جغد شب، با اون بلندی یلدا ،
با اون ستاره تنها،
صداتون عالمی داره،منو آروم نمیذاره
میون این شب نمناک،هم آوای من غمناک
ببار بارون...ببار امشب ،صدام امشب هم صداته
شریک درد و غمهاته، چشم گریون من امشب...
ببار بارون...ببار امشب

ستاره ی ترانه رو کسی دیگه تو شب ندید            یکی رو دفتر چه ی عشثق با رنگ تیره خط کشید

قلبای آدمای شهر خونه های سنگی شدن               تموم کوچه هامونم مسیر دلتنگی شدن

ترنم پرنده ها تو بغض باد شب شکست                  لشکر لحظه های شاد نیومده عقب نشست

تو این هیاهوی مهیب کسی به فکر دل نبود            کسی به یاد غربت این همه سوت دل نبود

حالا تو این شهر بزرگ مثل یه سایه بی کسم         میخوام بیام ببینمت باید به خونت برسم

                                     که خیلی سخته به خدا غریبه بودن تو وطن

جمعه ی نبودنت خندیده بود به هفته هام نکنه زردی برگا همشون یه نقشه بود

تا ته سوی چشمام چشم میزارم رونه حیف پابند دلو حرفای عاشقونه شی

توی تاریکی برو ستاره ها منتظرن شاید امشب بتونی یه غزل شبونه شی

چند نفر تو شعر من آسه بیان خسته برن تا غروب خاطره عشق تورو جارو کنه

بس که اون چشمای تو مهربونه                        کی دلش میاد تورو برنجونه

کی دلش میاد که تنهات بزاره                          کی میتونه بگه دوست نداره

توی این شبای بارونیو خیس                           کی میتونه بگه دلتنگ تو نیست

بس که چشمای تو پاکو روشنه                       کی دلش میاد ازت دل بکنه

تو گوشم میگی که عاشق منی                     باز داری حرفای شیرین میزنی

باز منو به اوج رویا میبری                                 تو که از تموم دنیا بهتری

معنی عاشقی رو خوب میدونی                     میگی عاشقی رو حرفت میمونی

میگی هر جا که بری باهات میام                    میگم هر جور که باشی تورو میخوام

واسه من که عاشقم همین بسه                   هر کی عاشقه به عشقش برسه

این همه ستاره اما بگو ستاره ی من کجاست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

شب با تموم ستاره هاش تاریکه تا وقتی تو بیای

شبم سحر نمیشه اگه یه وقتی تو نیای

بی تو عزیز قلبم دنیا برام سیاهه فرقی نداره شبو روز لحظه هام تباهه

بی تو شادی برای من مثل خوابو خیاله ی لحظه بی تو موندن فکرش محاله

بیا آسمون تاریکو تاره  بی تو شب من نوری نداره ستاره بارون کن هر شب منو آره واسه ی چشات کاری نداره

دیونتم دیونت تو اینو میدونی آره میخوام بیای با من تو بمونی

ناگزیرم   از   گذشتن   از   تو و شهر  نگاهت          گم شدن تو خنثه ی یاس رد شدن از نیمه راهت

نیستی اما سایه ای گم رو تن زخمیه خوابه          واسه   من  که   بی  تو  موندم  این  نهایت عذابه

پر شده از یک تسلسل تک تک ترانه هامون         جبر  کوری      از   غروره   رو   تن     بهانه هامون

                              بر گردو ببین دست من در حسرت دستات پوسید 

                                  رویای قشنگ فردا تو ذهن من از هم پاشید

از همون لحظه که گفتی من شدم دیونه

تک و تنها سوی خونه  من شدم رونه

تو از این دنیا چی کم داشتی منو سوزوندی؟

اول عاشقی مارو ته خط رسوندی

حالا همه چی تموم شد دنیا زیرو رو شد

نزار اون ابرای تیره چشماتو بگیرن

تو نزار زندون قلبت رنگ تاریکی بگیره

حالا همه چی تموم شد دنیا زیرو رو شد

گفتم عوض شدی                                        گفتی همین که هست

گفتم به من بگو احساسم اشتباست              گفتی اشتباه این حس بین ماست

چرا نخواستی که بمونی چرا با حرفات منو سوزوندی چرا تو چشمام غمو نخوندی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بی تو برام چه سخته حتی نفس کشیدن بی تو برام چه تلخه خاطره هاتو دیدن

بگو میای کنارم بگو برات میمرم  حتی اگه دروغه بگو که جون بگیرم

منو با اسم رقیبم بی هوا صدا میکردی                      من ساده به خیالم که دوباره بر میگردی

میدونستی راه من رو به خطاست اما نگفتی           جای فکری واسه موندن رفتی خیلی ساده رفتی

 بگو دارم خواب میبینم بگو فقط یه بازیه                     بگو که حرفات دروغه بگو که صحنه سازیه

یکی سر به نیزه و اون یکی روی زمین پزمرده تر

کمر خواهرشون خمیده و کمون شده

خیمه ها آتیش گرفته بلبل باغ حسین پر پر شده

بر تنم نشونه نبودی ببینی یا حسین                   جای تازیانه نبودی ببینی یا حسین

جنت اهل ودا نجف و بین الحرمینه اون بهتی که میگن حرم عباس حسینه

مسته مستم میکنه بوی میخونه  یعباس همه عالم میدونن که منم مجنون العباس

بر تنم نشونه نبودی ببینی یا حسین                   جای تازیانه نبودی ببینی یا حسین

چقدر با خودم به دروغ بگم برمیگردی یه روز بگم میرسم به شب دیدار